Daniel Bordman

Techniki teatru improwizacji to techniki komunikacji

 Viola Spolin

Jak juĹź pisałem o tym wcześniej, najwaĹźniejszy w wystąpieniach publicznych nie jest sam szkielet wypowiedzi, czy proste przekazanie treści, ale jednoczesna dbałość o strukturę, doskonałe przygotowanie i umiejętne komunikowanie się z publicznością. Tylko to moĹźe zapewnić mĂłwcy radość mĂłwienia, a publiczności przyjemność słuchania. W kaĹźdej prezentacji treści chodzi o to, by być ciałem, duchem i umysłem wraz ze słuchaczami. Dzięki temu będzie moĹźna szybko reagować na potrzeby publiczności, zauwaĹźyć znudzenie/znuĹźenie i sprawnie nad tym zapanować.

Doskonalenie się w wystąpieniach publicznych wiąże się wytrwałą pracą nad sobą. Chodzi o to, by nasza spontaniczność była dostosowane do tego, co dzieje się na sali.

Dlaczego tak waĹźna w wystąpieniach jest improwizacja? OdpowiedĹş jest prosta. MĂłwcy, podobnie jak handlowcy, managerowie,  muszą być przygotowani na róşne, często niespodziewane zdarzenia. Tylko swoboda i umiejętność improwizacji w najróşniejszych sytuacjach pozwolą im na skutecznie wykorzystanie swoich cechy i zdolności.

Istotne jest to, by wciąż rozwijać i wzmacniać atuty, wykorzystując przy tym techniki improwizacji. NajwaĹźniejsze z tych zdolności i umiejętności to:

Zdolność do zaufania

Sednem kaĹźdej współpracy jest zaufanie. Bez niego Ĺźadna relacja nie będzie wartościowa, porozumienie trwale, a przemĂłwienie przekonujące! Jeśli publiczność będziemy traktowali, jako swoich partnerĂłw, ktĂłrym moĹźna zaufać, to nasza naturalność i spontaniczność pomoĹźe w nawiązaniu z nią kontaktu. Przekonanie, Ĺźe słuchacze nie chcą zrobić niczego złośliwego uwolni nas od napięcia związanego z wystąpieniem przed obcymi ludĹşmi.

Spontaniczność

KaĹźdy z nas od najmłodszych lat jest wychowywany w zgodzie w pewnymi ogĂłlnie przyjętymi normami. Nic w tym dziwnego, przecieĹź musimy dostosować się do wymagań cywilizacyjnych, by mĂłc normalnie funkcjonować. Gdybyśmy się wyłamali ze schematĂłw, to dzisiaj, np. nie umielibyśmy jeść widelcem i noĹźem. Jest wiele takich umiejętności, ktĂłrymi władamy właśnie dzięki temu, Ĺźe poddaliśmy się kontroli.

Niestety wszystko ma swoją cenę. Absolutnie nie przeczę, Ĺźe normy społeczne są czymś złym, ale jeśli poddamy się im bezgranicznie, to mogą one zająć w naszym funkcjonowania zbyt wiele cennego miejsca i ukraść tę część, ktĂłra jest przeznaczona dla naszej swobody i naturalności.

MĂłwca, ktĂłry wychodzi na środek, bezwzględnie przestrzega wszelkich norm społecznych czy kulturowych zrobi wraĹźenie osoby dojrzałej, opanowanej i dobrze wychowanej, ale niestety istnieje małe prawdopodobieństwo, Ĺźe jego wypowiedĹş trafi do uczuć widzĂłw i zostanie zapamiętana.

Warto niekiedy dać się ponieść emocjom oraz impulsom, poniewaĹź pozwolą one rozpoznawać i skutecznie wykorzystywać swoje innowacyjne pomysły. Dzięki temu nasze wystąpienie publiczne nabierze barw, będzie zaskakiwać i zapadnie w pamięć naszym słuchaczom.

Przyjmowanie propozycji

Jak napisałem o tym wcześniej, bardzo istotne jest akceptowanie własnych pomysłów – spontanicznych i wynikających z aktualnej sytuacji. Oczywiście nie moĹźna zapomnieć o istotnej roli publiczności w naszym wystąpieniu. Warto reagować i przyjmować pomysły innych ludzi. Od tego będzie zaleĹźeć nasze powodzenie.

Potraktuj mimikę twarzy, ruchy, gesty oraz cechy charakteru swojego partnera (w przypadku publiczności,) jako zbiĂłr propozycji, jako strumień ofert, z ktĂłrych mĂłgłbyś skorzystać. Przez chwilę nie skupiaj się nad tym, co i jak mĂłwisz, a na tych ciągle napływających propozycjach – nic więcej się nie liczy. Wybieraj spośrĂłd nich najbardziej atrakcyjne i takie, ktĂłre mogą oĹźywić Twoją wypowiedĹş. Nie oceniaj propozycji. Jeśli ktoś ziewnął – nie oceniaj tego i nie bierz do siebie. Jeśli na sali kaszle kilka osĂłb – nie oceniaj tego tylko potraktuj jako propozycję. Jeśli ktoś zaczął, chrapać przyjmij to za punkt wyjścia do tego, jak waĹźną sprawą jest dobrze się wyspać i właśnie dlatego prosisz o ciche oklaski na koniec, aby Pana przypadkiem nie obudzić. Pamiętaj przy tym, Ĺźe jeśli będziesz odrzucał zbyt wiele propozycji, stracisz mnĂłstwo czasu na poszukiwanie czegoś lepszego, a to ścieĹźka do nikąd.

Zdecydowanie mniej stracisz, jeśli nie będziesz bał się innowacji, spontaniczności i współpracy ze słuchaczami. Jesteś tam dla nich, więc nie zamykaj się na ich potrzeby i propozycje, w innym wypadku Twoja przemowa nie osiągnie zamierzonego celu.

Słuchanie i Ĺ›wiadomość

Nikt nie zaprzeczy, Ĺźe relację komunikacyjną tworzy obustronne zaangaĹźowanie w rozmowę. Nie jest moĹźliwa współpraca bez świadomości, Ĺźe ktoś mnie słucha, rozumie i właściwie reaguje. A wystąpienie to przecieĹź akt komunikacyjny! Zdecydowanie przyjemniej będzie się nam występowało, jeśli zauwaĹźymy, Ĺźe ludzie nas słuchają. Jest tylko jedno małe „ale”. Publiczność teĹź chce mieć pewność, Ĺźe mĂłwca ich słucha i potrafi reagować na płynące komunikaty. W końcu, jeśli publiczność ziewa nie jest to nic innego, jak informacja dla prelegenta, Ĺźe trzeba na to jakoś zareagować. MoĹźna zmienić tempo mĂłwienia czy jego głośność, opowiedzieć o czymś innym bądĹş zmienić swoje miejsce przemawiania. Przykłady moĹźna mnoĹźyć.  

Dlatego właśnie kaĹźda osoba, ktĂłrej zawĂłd jest ściśle związany z wystąpieniami publicznymi powinna ćwiczyć w sobie zdolność słuchania i obserwowania. Dlaczego? Otóş, „co dwie głowy, to nie jedna” – nawet podczas wystąpienia moĹźna umiejętnie korzystać z propozycji płynących od publiczności, a tym samym wciąż poprawiać jego jakość. To słuchacze, jako obserwatorzy naszych poczynań, mogą dać cenną informację zwrotną – watro ją zauwaĹźyć i wykorzystać.

Opowiadanie

Czym byłoby wstąpienie, gdybyśmy nie umieli opowiadać? Przecież każda rozmowa to opowiadanie. Dlatego sensowne zdania, logiczny ciąg czy operowanie głosem dla podkreślenia bądź ukrycia niektórych kwestii, to tylko niektóre świetnie sprawdzone umiejętności.

Komunikacja niewerbalna

O komunikacji niewerbalnej powstało wiele publikacji, ktĂłre juĹź częściowo przekonały swoich czytelnikĂłw o jej istotnej roli. Coraz więcej firm docenia jej ogromny wpływ na wizerunek, skuteczność i wiarygodność.

U nas rĂłwnieĹź znalazła swoje miejsce. Przy pomocy odpowiedniej postawy ciała moĹźna poprawić swĂłj wizerunek i podnieść poziom zainteresowania własną osobą. Jeśli stoimy z rozstawionymi nogami, to wyglądamy, jak policjant wypisujący mandat. Jeśli nogi są zbyt blisko, pozycja jest niestabilna, a my wyglądamy jak byśmy mieli za chwilę się przewrĂłcić. Oczywiście inaczej powinny stać kobiety, ktĂłre mają spĂłdnicę i są w szpilkach, a inaczej mężczyĹşni. Jeśli kobieta wysunie jedną nogę lekko do przodu, a druga ustawi na ž tuĹź za nią, będzie to znacznie lepiej wyglądało niĹź gdyby stopy były połączone.

Jeśli zrobimy dobre pierwsze wraĹźenie, to z pewnością nasza publiczność będzie darzyła nas kredytem zaufania. Wtedy będziemy mogli skupić się na utrzymaniu tej pozycji. I choć nie jest to proste, to warto docenić fakt, Ĺźe nie będziemy musieli części energii poświęcić na wzbudzenie zainteresowania i zdobycie zaufania.

Myśląc o komunikacji niewerbalnej, naleĹźy koniecznie pamiętać, Ĺźe jej istotnym elementem jest rĂłwnieĹź głos. To, w jaki sposĂłb mĂłwimy moĹźe wpływać na naszą wiarygodność. Jeśli podczas wystąpienia będziemy korzystać ze wszystkich walorĂłw naszego brzmienia, to umiejętnie pokierujemy koncentracją naszych słuchaczy. Zmiana tonu, akcentowanie oraz odpowiednie stosowanie pauz, to tylko niektĂłre waĹźne dla naszej wypowiedzi elementy.

Stosowanie technik improwizacji w wystąpieniach publicznych, to kreatywne i nieschematyczne podejście, ktĂłre sprawi, Ĺźe będziesz miał szansę zainteresować kaĹźdego, nawet najbardziej wymagającego słuchacza.

Fragment artykułu pochodzi z gazety TwĂłj styl

Wejdź w rolę

- WyobraĹş sobie, Ĺźe stoisz na stadionie, a tysięczny tłum skanduje z zachwytem twoje imię – radzi Daniel Bordman. UwaĹźa, Ĺźe naszej pewności siebie lepiej niĹź bezpieczne pozycje służą wizualizacje.

- Pozytywne wyobraĹźenia poprawiają nastrĂłj i wpływają na naszą postawę, ton głosu – uwaĹźa. Takie działanie to rodzaj rozgrzewki. Ludzie teatru mają na nią swoje określenie: czas na wejście w rolę.

Anita potrzebuje trzech godzin. Długo się ubiera, układa włosy, robi staranny makijaĹź. Przygotowuje ściągawkę: na małej kartce spisuje w punktach treść wypowiedzi. Przyzwyczaja się. – Do maski rzeczowej laski, jak Ĺźartuje mĂłj mąż – mĂłwi Anita.

- TuĹź przed wystąpieniem ulatniam się do toalety i przy dĹşwięku płynącej wody rozgrzewam struny głosowe: ćwiczę wdechy, mruczę – opowiada Anita.

Daniel Bordman uwaĹźa, Ĺźe wyobraĹźanie sobie Ĺźyczliwie uśmiechniętej publiczności pomogłoby jej bardziej. – Kiedy nasza nieśmiałość ujawnia się w sytuacjach publicznych, ukrywa się za nią rĂłwnieĹź strach przed krytyką i niewiara, Ĺźe widz moĹźe być sprzymierzeńcem. Wiele razy widziałem zaskoczenie na twarzach ludzi w chwili, gdy zrozumieli, Ĺźe występując publicznie, nie są zwierzyną osaczoną przez wrogĂłw. Nieśmiali tak się czują. Wizualizacja sprawia, Ĺźe zaczynają dostrzegać na sali uśmiechnięte i zasłuchane twarze.

Anita: – Stoję z pilotem do slajdĂłw w ręce, a przez głowę przelatują mi myśli: „Czy juĹź widać, jak się spięłam? Uśmiech, uśmiech! – mĂłwię dobie. – Po co włoĹźyłam tę białą koszulę, nic dziwnego, Ĺźe patrzą, pewnie wyglądam jak podstarzała maturzystka”.

Michał: – Na imprezie rzucam do najbliĹźej stojącej osoby „Cześć, teĹź jesteś tu obca?”, a ona na to: „Nie”. Panika. Na to nie znam odpowiedzi. Po chwili przypominam sobie, Ĺźe mogłem przecieĹź powiedzieć wprost: „A ja tak i czuję się trochę onieśmielony”. Za późno! W dodatku nie przedstawiłem się, co sobie ona sobie pomyśli. PoraĹźka!
Niestety niepewność powoduje, Ĺźe nadmiernie skupiamy się na sobie. Nieśmiały rozmawia sam ze sobą nawet w towarzystwie. Ten wewnętrzny dialog bywa tak oĹźywiony, Ĺźe realny rozmĂłwca czuje się jak piąte koło u wozu, więc znika.

Autor: Karolina Święcicka

Całość artykułu znajduje się

http://kobieta.interia.pl/news/niesmialosc-w-roli-glownej

Postanowiłem krĂłtko opisać niektĂłre strefy w biznesie, w ktĂłrych umiejętności, jakie posiada zawodowy aktor są bardzo  przydatne. Trzeba jednak pamiętać o tym, Ĺźe tak jak są świetni i przeciętni managerowie, tak są teĹź genialni i mierni aktorzy. Dlatego będę generalizować. Musicie mi wybaczyć.

Jest kilka obszarĂłw, w ktĂłrych moĹźna wykorzystać umiejętności aktorskie. Są to m.in.:

1. Pokazy i konferencje
Warto sobie zadać pytanie o ile ciekawsze są pokazy, w ktĂłrych wykorzystuje się potencjał zawodowych aktorĂłw, ich doświadczenie i warsztat. Widziałem wiele takich pokazĂłw, okazały się interesujące i przykuwały uwagę. Nie tylko zwiększa się profesjonalizm firmy, ale teĹź po części jej prestiĹź. Ale uwaga nie wszystko jest takie kolorowe.

ZagroĹźenia:
Ostrzegam przed wykorzystywaniem takich środkĂłw aktorskich dla samego efektu, moĹźe się okazać zgubne. Jeśli chcesz wykorzystać aktora, musisz wiedzieć, po co to robisz. Jeśli ma on być wizytĂłwką, to musi się jakoś wiązać z Twoim działaniem, jeśli zaś chcesz „ustrukturalnić” swoich klientĂłw, pamietaj, by to rĂłwnieĹź było spĂłjne. Nie bardzo będzie się wpisywała promocja kombajnĂłw z czytaniem wierszy romantycznych poetĂłw.

2. Symulacje
Wspaniałe moĹźliwości. Pytanie tylko, co chcemy symulować? Czy rozmowę pracodawcy z pracownikiem, szefa z podwładnym, czy naszą rozmowę z potencjalnym klientem. Jest to jak najbardziej bezpieczny sposĂłb uczenia się, bo nasze błędy nie kosztują i nie wiążą się ze stratą np. duĹźego kontraktu. Jakiś czas temu czytałem w NYT, Ĺźe w Stanach Zjednoczonych często pracuje się w taki sposĂłb, ucząc lekarzy kontaktu z pacjentem. Jest to waĹźne w szczegĂłlności, jeśli jest on nieuleczalnie chory.

ZagroĹźenia:
Takie symulacje wymagają prowadzenia aktorĂłw przez osoby, ktĂłre mają doświadczenie w danej dziedzinie, gdyĹź nie zawsze jest on w stanie poprawnie zareagować. Aktor w tym przypadku jest narzędziem.

3. Negocjacje
Wszyscy, ktĂłrzy mają przynajmniej minimalną wiedzę o taktykach negocjacyjnych wiedzą, Ĺźe większość osĂłb gra w negocjacjach. Pytanie brzmi tylko jak dobrze. I tutaj trzeba się odwołać do doświadczeń aktorskich

ZagroĹźenia:
To, Ĺźe ktoś posiada umiejętności aktorskie, wcale nie oznacza, Ĺźe ma on umiejętności negocjacyjne, dlatego warto swoją kompetencję poszerzyć o techniki aktorskie i zdolność budowania rĂłl.

A o kolejnych moĹźliwościach juĹź jutro.

PS. Słuchajcie jutro o poranku Radiowej TrĂłjki – wypowiadam się m.in. w sprawie wizerunku tworzonego przez ministrĂłw Dorna i Leppera.

Skuteczność i sukces menadĹźera czy sprzedawcy zaleĹźy do jego kompetencji oraz umiejętności szybkiego dostosowania się do zaistniałej sytuacji. Ci, ktĂłrzy doskonale panują nad swoimi emocjami, posiadają świadomość własnego ciała, głosu, wywieranego wraĹźenia oraz Ci ktĂłrzy są świetnie przygotowani merytorycznie – wygrywają. Stare porzekadło „Jak Cię widzą, tak Cie piszą” cały czas jest aktualne.

Czy ktoś moĹźe kwestionować to, Ĺźe zawodowy aktor posiada olbrzymią świadomość swojego ciała, głosu i emocji. Aktor jest pewny wraĹźenia, jakie wywiera na innych.

Istnieje wiele technik budowania wizerunku osobistego, jednak tylko niektĂłre z nich wykorzystują do tego mieszankę elementĂłw psychologii oraz gry aktorskiej.

Tymczasem gesty, mimika, ton głosu, poruszanie się i wreszcie słowa, wpływają na budowę naszego wizerunku oraz na relacje z otoczeniem. Dzięki panowaniu nad tymi elementami, to co chcemy przekazać i co chcemy osiągnąć jest łatwiejsze do zrealizowania, poniewaĹź stajemy się bardziej wiarygodni. Oczywiście umiejętności aktorskie same w sobie nie są wystarczające, aby osiągnąć sukcesy w negocjacjach, sprzedaĹźy czy innych dziedzinach biznesu. Dopiero w połączeniu z odpowiednimi elementami psychologii, dają zadowalające rezultaty. NaleĹźy jednak pamiętać, Ĺźe sukces zbudowany na nieodpowiednim fundamencie będzie krĂłtkotrwały, a zamiast zyskĂłw, w przyszłości przyniesie straty. Dlatego bardzo istotne jest, Ĺźeby w parze z tymi umiejętnościami szły takie wartości, jak etyka zawodowa i uczciwość. Kiedy mĂłwimy o wykorzystaniu elementĂłw aktorstwa, świadomość ciała, emocji itd., nie myślimy o chęci manipulacji, a o zyskaniu odpowiednich cech, ktĂłre posłużą nam do wzmacniania wiarygodności prawdziwych przekazĂłw.

Aktorstwo w biznesie, czyli budowanie roli

Umiejętności aktorskie pozwalają szybciej i skuteczniej wchodzić w wyznaczone zadania. Dzięki nim o wiele łatwiejsze jest rozdzielenie i zagranie rĂłl np. w zespole negocjacyjnym. Przygotowując się do negocjacji, zaczynamy od analizy celu, poprzez wybranie odpowiednich narzędzi, aĹź do zbudowania przekonujących postaci. Komponuje się role wzorcowe. Dla naszych potrzeb mogą to być postacie silne, opanowane czy entuzjastyczne i spontaniczne. Odpowiednio przygotowana rola stworzy skuteczną postać, ktĂłrej o wiele łatwiej będzie osiągnąć cel. W pracy niejednokrotnie podjęcie jakiejś decyzji jest dla nas wyjątkowo trudne, dlatego technika aktorskiego dystansu znacznie ułatwia nam ten proces.

Zrozum swoje ciało

Bardzo istotnym narzędziem, ktĂłrym musimy nauczyć się właściwie posługiwać, jest ciało. JeĹźeli chcemy być przekonujący, to musimy rozumieć swoje ciało i panować nad nim. JeĹźeli chcemy, aby odbierano nas jako pewnych siebie, nasze gesty muszą być stanowcze. JeĹźeli po wykonaniu jakiegoś gestu zatrzymamy go na sekundę, to uzyskamy wraĹźenie pewności siebie. Gesty i postawa muszą współgrać z tym, co mĂłwimy. Na przykład podczas prezentacji, kiedy o czymś mĂłwimy, moĹźemy stosować celowe pauzy, aby zbudować odpowiednie napięcie i jeszcze bardziej zainteresować słuchaczy. Podczas takiej pauzy nasze ciało i gesty rĂłwnieĹź muszą na chwilę zastygnąć. Jednak nie na dłuĹźej niĹź na kilka sekund, aby zainteresowanie nie zmieniło się w zniecierpliwienie. NaleĹźy pamiętać o zasadzie, Ĺźe nasze ciało wpływa na umysł, a umysł na ciało. Dzięki metodzie Sailing ship, budujemy odpowiedni sposĂłb poruszania się, ktĂłry jest dostosowany do zajmowanej przez nas pozycji zawodowej i przystosowany do konkretnej sytuacji. Kierownik zespołu nie moĹźe chodzić drobnymi kroczkami, poniewaĹź będzie wyglądał śmiesznie. Jego krok musi być dystyngowany i powaĹźny. Spuszczona głowa lub zgarbione plecy nie dodadzą splendoru. Handlowiec, ktĂłrego grupą docelową jest młodzieĹź, musi poruszać się energicznie i być entuzjastyczny, bo kiedy będzie zbyt powaĹźny i stonowany nie osiągnie sukcesu. Kiedy natomiast towar jest ekskluzywny skierowany do powaĹźnych biznesmenĂłw, zachowanie sprzedawcy rĂłwnieĹź powinno być ekskluzywne. Dostosowanie się do róşnych sytuacji wymaga duĹźej świadomości swojego ciała i treningu pod okiem fachowcĂłw.

Steruj emocjami

PowaĹźną przeszkodą w kontaktach z innymi jest nieumiejętność panowania nad emocjami. Często zdarza się, Ĺźe przed waĹźnym spotkaniem zaczynamy się stresować. Wpływa to bardzo negatywnie nie tylko na nasz umysł, ale rĂłwnieĹź na nasze ciało. Dochodzi do spięć mięśni w naszym organizmie. Czujemy się nie komfortowo, nierĂłwno oddychamy, co w rezultacie wpływa na nasz głos i powaĹźnie wpływa na osłabienie naszego wizerunku. Mimika twarzy zostaje powaĹźnie ograniczona. W rezultacie jedynymi emocjami, ktĂłre malują się na naszej twarzy jest strach i niepewność. Przed spotkaniami i podczas ich trwania moĹźemy zastosować technikę – Score of Breath. Między innymi dzięki stosowaniu pauz, odpowiedniego napięcia i rozluĹşnienia partii ciała oraz ruchu, eliminujemy niepożądane napięcia.

Dzięki technice kadrowania emocji moĹźemy bardzo szybko doprowadzać się do róşnych stanĂłw – entuzjazmu, powagi, zamyślenia, wesołości, przygnębienia. MoĹźemy nimi sterować tak jak robią to aktorzy. Wystarczy przypomnieć sobie jakąś sytuację, ktĂłra przytrafiła się nam niedawno oraz była nacechowana emocjonalnie. Zwiększając i nadając ruch przybliĹźając obrazy w naszej głowie jesteśmy w stanie zintensyfikować doznawane emocje związane z danym obrazem. MoĹźemy rĂłwnie łatwo osłabić działanie emocji wykonując odwrotny proces, czyli je odsuwając, zwalniając ruch itp. Wszystko zaleĹźy od tego, co chcemy osiągnąć. RĂłwnieĹź słowa są narzędziem, za pomocą ktĂłrego moĹźemy wpływać na stan emocji tak swoich, jak i innych. Kiedy manager chce wyrazić swoje niezadowolenie z powodu pracy swojego zespołu i powie: „Jestem wściekły !”- wywrze silniejsze wraĹźenie, poniewaĹź nacechowanie emocjonalne tego zdania jest wysokie. Jeśli jednak zamiast wyrazu „wściekły” uĹźyje wyrazu „zły” – napięcie opadnie. Podobnie jest, gdy handlowiec powie „Robimy to dobrze”. Wtedy nacechowanie emocjonalne jest tylko średnie. A wystarczy powiedzieć „Robimy to z pasją”, a emocje pozytywne znacznie się podniosą.

Pamiętaj o oczach

Nie bez kozery mĂłwi się, Ĺźe oczy są zwierciadłem duszy. Odpowiedni kontakt wzrokowy to istotny element skutecznej komunikacji. Metoda strong eye pozwala na kontrolowanie tego elementu. To, Ĺźe rozmĂłwcy naleĹźy patrzeć w oczy, wie prawie kaĹźdy. Rozbiegane, zagubione spojrzenie świadczy o naszej niepewności. Nie wszyscy jednak zdają sobie sprawę z tego – jak moĹźe zaszkodzić nam nadmierne mruganie oczami. Kiedy robimy to zbyt często rozpraszamy jego uwagę, co moĹźe spowodować, Ĺźe przestaje on skupiać się nad tym, co mĂłwimy, a zaczyna się zastanawiać, czy przypadkiem nie wpadło nam coś do oka. Dekoncentruje się i w rezultacie nasze argumenty mogą zostać nie usłyszane. Poza tym nadmierne mruganie podświadomie jest odbierane jako oznaka słabości, czy nieszczerości. Przy wspomnianych juĹź negocjacjach, czy prowadzeniu prezentacji, nasza silna pozycja, ktĂłrą chcemy zachować moĹźe zostać przez to zachwiana. Jednak systematycznie wykonując proste ćwiczenia moĹźemy wyeliminować ten efekt. Wystarczy m. in. przeskakiwać wzrokiem w róşnych kierunkach, zatrzymując go na kilka sekund w kaĹźdym miejscu, pilnują się przy tym ??eby nie mrugać.

Panuj nad głosem

Ton głosu jest rĂłwnie waĹźny, co treść przekazu. Specjalistyczne badania dowodzą, Ĺźe niski ton głosu podświadomie wpływa na słuchacza, wzbudzając w nim pozytywne emocje. Technika Deeply well, polegając na umiejętnym budowaniu wizerunku własnych kompetencji poprzez świadome operowanie głosem wpływa na nasz aparat emisyjny, dzięki czemu moĹźemy wykształcić dany ton głosu. Osoba przemawiająca, ktĂłrą cechuje ciepły, niski głos jest odbierana przez słuchaczy, jako postać bardziej wiarygodna. Słucha się jej z przyjemnością i ufnością. Osoby mĂłwiące cicho, piskliwie, niewyraĹşnie są mało przekonujące. Czasami nawet wtedy, kiedy ich argumenty są jak najbardziej trafne.

Nadajemy, ale i odbieramy

Istnieją rĂłwnieĹź metody wpływające na nasze postrzeganie wartości osĂłb, rzeczy, czy idei. Czy zastanawialiście się Państwo na tym, skąd np. wiemy czy ktoś jest niezwykle waĹźną i wpływową osobą lub czy coś jest słuszne albo nie? Bardzo często wiemy to dlatego, Ĺźe przekonuje nas do tego otoczenie i to nie tylko przy pomocy słóww. Ogromne znaczenie ma rĂłwnieĹź to, w jaki sposĂłb z czymś się obchodzimy, jak to traktujemy, czy obdarzamy kogoś szczegĂłlnym szacunkiem. Czasami do uwiarygodnienia czy dowartościowania pewnych poglądĂłw  wykorzystuje się czyjś autorytet. Jest to technika – „Noble sand” – dzięki ktĂłrej moĹźna przekonać innych czy np. podawana kartka jest czymś bardzo cennym, czy tylko świstkiem papieru? Ĺťyjemy w Ĺ›wiecie, w ktĂłrym wywieranie wpływu na innych ma ogromne znaczenie i jest wszechobecne.

NaleĹźy jednak zauwaĹźyć, Ĺźe techniki i narzędzia perswazji, kreowania wizerunku osobistego same w sobie nie są niczym złym. A często pomagają zrozumieć własne ograniczenia.

Przedstawione metody, to narzędzia wpływu społecznego, ktĂłre powstały w wyniku połączenia niektĂłrych technik psychologii perswazji z warsztatem aktorskim i są z powodzeniem wykorzystywane w Ĺ›rodowiskach biznesowych oraz politycznych.

Tekst został opublikowany w magazynie Marketing w Praktyce /grudzień 2005/. Autor Mariusz Parol i Daniel Bordman