Daniel Bordman

Setki lat doświadczeń poprzednich pokoleń powoduje, Ĺźe dzisiaj moĹźemy stać się mistrzami w swojej dziedzinie. Wiedza przekazywana z ojca na syna pozwala osiągnąć naprawdę dobre efekty, o czym mogłem przekonać się na własnej skĂłrze.

Nie był to mĂłj pierwszy wyjazd do krajĂłw arabskich, stąd formy handlu stosowane przez tubylcĂłw nie były mi obce. Jedno ze zdarzeń było jednak szczegĂłlnie interesujące.  

Zatrzymaliśmy się na chwilę i tylko po to, by obejrzeć kolejną atrakcję w Maroku – Błękitne ĹşrĂłdła – a juĹź za chwilę pojawiło się dwĂłch przewodnikĂłw. Rdzenni mieszkańcy patrzą na turystĂłw, jak na rewelacyjną moĹźliwość dodatkowego zarobku. Często sami zaczepiają i pytają, czy potrzebujemy wynająć hotel lub czy jest nam potrzebna jakaś pomoc. Tak teĹź stało się w tym przypadku.

Przewodnicy z oddaniem zaczęli opowiadać o Błękitnych ĹşrĂłdłach. Po kilku zdaniach ogĂłlnego opisu, przeszli do szczegółów. Usłyszeliśmy po prawej stronie widać wodę, jest ciepła.  Po lewej palmy daktylowe, a przed nami rośnie marchewka. Dostaliśmy takĹźe przepiękne wielbłądy zrobione z trawy (reguła wzajemności, reguła lubienia i sympatii). Po tak fascynującej opowieści zostaliśmy namĂłwieni do obejrzenia jaskini.

Wstęp miał kosztować tylko 5 dirhamĂłw od osoby, ale w cenie przewidziana była rĂłwnieĹź herbata (5 dirhamĂłw to niewielkie pieniądze – zasada małych krokĂłw). Dodatkowo mogliśmy oczywiście przenocować na kempingu za 10 dirhamĂłw od osoby i wtedy za jaskinię nie musielibyśmy płacić (reguła kontrastu).

Jaskinia nie była okazała, jak się jednak okazało, jest to jaskinia Ĺźyczeń, w ktĂłrej kobiety zapalają świeczkę, jeśli chcą mieć potomka. Jedna z kobiet, ktĂłra była z nami stwierdziła, Ĺźe byłoby fajnie to zrobić, ale nie ma świeczki. Oczywiście po minucie uroczy chłopiec biegł juĹź ze Ĺ›wieczką w ręku (manifestowanie pomocy dodałabym regułę zaangaĹźowania i konsekwencji).

Po zwiedzeniu oazy i jaskini zostaliśmy zaproszeni do – uwaga – sklepu, gdzie podano obiecaną herbatę (reguła wzajemności) Oczywiście został nam zaprezentowany pokaz parzenia i nalewania herbaty i przedstawiono krĂłtkie opowieści berberyjskie (budowanie dobrego klimatu). Następnie nasz opiekun powiedział, Ĺźe pokaĹźe nam swoje skarby, ktĂłre do tej pory miało okazję podziwiać niewiele osĂłb (reguła niedostępności) .

Wyciągnął ukrytą wielką drewnianą, zamykaną na kłódkę skrzynię (manifestowanie wartości). Następnie z namaszczeniem wyciągnął pierwsze zawiniątko. Powoli je rozłoĹźył i ostroĹźnie zaczął wyciągać wisiorki i ozdoby. Oczywiście byliśmy zachęcani do dotykania owych skarbĂłw i przyglądania się im z bliska (moĹźe wzbudzanie poczucia wyjątkowości). Interesujące było to, Ĺźe podobne atrybuty wisiały w gablotach, ale nie miało to większego znaczenia, bo gra w sprzedaĹź rozpoczęła się juĹź się na dobre.

Dwie osoby z naszej czteroosobowej grupy zostały zwabione do drugiego pomieszczenia (rozbicie grupy.) Nagle pojawiło się więcej osĂłb (nowe siły sprzedaĹźowe), ktĂłre zaczęły prowadzić z nami rozmowę. Piotr i Paweł zostali namĂłwieni do tego, aby jeden z popularnych w naszym kraju napojĂłw wymienić na niewielki dywanik (szukanie rozwiązań). Gdy doszło do finalizacji transakcji okazało się, Ĺźe dywanik jest bardzo drogi (ręcznie robiony przez matkę jednego ze sprzedawcĂłw), więc nasi przyjaciele powinni dopłacić róşnicę. Wszystko to działo się w drugim pomieszczeniu (dbali o to, abyśmy nie stworzyli jednej grupy).

Ja wraz z Karoliną byliśmy w drugim pomieszczeniu. Z ciekawości zapytałem o cenę dywanika. Co zrobił uroczy sprzedawca? Zamiast odpowiedzieć na pytanie ruchem ręki pokazał mi, gdzie mam usiąść (podążanie). Nie chciałem tego zrobić i raz jeszcze zapytałem o cenę. On nie przejmował się moim brakiem współpracy i ponowił zaproszenie. Gdy juĹź to zrobiłem, zbliĹźył się do mnie na niewielką odległość, tak jakby chciał zdradzić mi wielką tajemnicę. Wyciągnął kartkę i zapisał sumę 600 dirhamĂłw (ok. 250 zł) za malutki dywanik. Spojrzał na mnie i cicho powiedział, Ĺźe jest to cena dla niemieckich i francuskich turystĂłw. Ale Ty drogi przyjacielu – kontynuował –  moĹźesz napisać swoją, niĹźszą cenę. Podsunął mi pod nos kartkę i długopis. Zrobił to w taki sposĂłb, Ĺźebym bez namysłu napisał cenę, ktĂłrą on i tak miałby podnieść.

Nie chciałem wchodzić w licytację, bo nie interesowało mnie kupno tego dywanika. Moje NIE dziękuję, nie chcę tego kupić odbijało się jednak od niego jak od ściany. Tak, jakby nagle przestał rozumieć te słowa. Jak mantrę powtarzał: Napisz mi swoją cenę. Zafundował mi świetny trening asertywności. Zastosował nie tylko technikę zdartej płyty, ale rĂłwnieĹź chcąc mnie przekonać do kupna, przekraczał moją strefę intymną  (ok. 30 cm). Widząc, Ĺźe te techniki nie działają, zapytał czy mam coś na wymianę. Jest to u nich w kraju taka tradycja. MoĹźe mam piwo z polski, t-shirt, a moĹźe znalazły by się nawet skarpetki.. Pytał o wszystko, co nadawało się do wymiany. Domyślając się, Ĺźe chodzi tu nie o wymianę, ale o zainicjowanie dalszego etapu sprzedaĹźy.  

Będąc wytrwałym, konsekwentnie odmawiałem. Na koniec zostałem jeszcze poproszony o wspĂłlne poskładanie dywanikĂłw, ktĂłre nam zaprezentowano. Drugiej grupie udało się sprzedać produkty – metoda wymiany zadziałała, gdyĹź Piotr i Paweł oprĂłcz napojĂłw dopłacili jeszcze pewną sumę, co było z pewnością sukcesem naszych przewodnikĂłw. Wychodząc ze sklepu, byliśmy Ĺźegnani z uśmiechem i zapraszani do odwiedzin w przyszłości.

Dziesiątki technik wpływu społecznego i sposobĂłw sprzedaĹźy zostało uĹźytych przez tych prostych ludzi. Warto wiedzieć, Ĺźe to co w tym obszarze kulturowym zadziałało, przeniesione do Europy z pewnością by się nie sprawdziło. Wpływanie na klienta w taki sposĂłb, jak opisany wyĹźej, byłby uznany za co najmniej niegrzeczny. MY TURYŚCI zostaliśmy jednak wychowani w innej kulturze. Egzotyka wyglądu i zachowań napotkanych sprzedawcĂłw powoduje, Ĺźe łatwiej i szybciej wybaczamy przekraczanie pewnych granic ludziom z innych kręgĂłw kulturowych. 

Co jest tu jednak szczegĂłlnie istotne? W takich krajach jak Maroko, wiedza o technikach sprzedaĹźy najczęściej przechodzi z ojca na syna i jest wykorzystywana, gdy pojawia się turysta. Zaś u nas wiedza  przechodzi najczęściej ze starszego managera na młodszego lub z trenera na uczestnika szkolenia.  Obojętnie gdzie na świecie jesteśmy, celem jest sprzedaĹź. Dlatego obojętnie jaki system kształcenia się wybierze waĹźne, by był on dobry i skuteczny.

Marketing wirusowy…

Jeśli ktoś myśli o skutecznym marketingu moĹźe warto zainspirować się tzw. śmiesznymi filmikami. Marketing wirusowy (zw. reklamą wirusową) jest specyficznym rodzajem działań marketingowych. Polega na zainicjowaniu sytuacji, w ktĂłrej potencjalni klienci będą sami między sobą rozpowszechniać informacje dotyczące firmy, usług czy produktĂłw. Nie zawsze musi to być konkretna informacja, moĹźe to być tzw. budowanie świadomości marki, czyli wywoływanie pożądanych skojarzeń z nazwą, logo firmy.

Przykładem marketingu wirusowego mogą być zabawne lub intrygujące filmiki lub zdjęcia (często stylizowane na quasi-amatorskie) reklamowe, ktĂłre uĹźytkownicy internetu rozsyłają między sobą. Wykorzystywana jest takĹźe plotka, tworzone są odpowiednie trendy czy legendy miejskie, ktĂłre wędrując między potencjalnymi klientami mają zwiększać świadomość produktu i czynić z niego produkt symboliczny, o wysokiej jakości czy symbol statusu bądĹş przeciwnie, szkodzić jego opinii.

Kolejny ze stosowanych chwytĂłw to udostępnianie za darmo informacji uĹźytecznych, ktĂłre zawierają mniej lub bardziej subtelny przekaz reklamowy. Przykładem moĹźe być wydanie przez producenta margaryny książeczek z przepisami na wypieki, gdzie w kaĹźdym z przepisĂłw jako składnik występuje margaryna produkowana przez wydawcę książeczki. Intencją jest tu skłonienie odbiorcy do rozpowszechniania przepisĂłw – mimowolnie, z nazwą reklamowanej firmy.

Zabiegiem wymagającym językowej finezji jest ukucie reklamowego sloganu, frazy lub powiedzenia w sposĂłb prowokujący ich przeniknięcie do języka potocznego („a świstak siedzi…”, „a łyĹźka na to: niemoĹźliwe”, „no to frugo”, „prawie…robi wielką róşnicę” , „wyprĂłbuję go na pewno”).

Marketing wirusowy moĹźe rĂłwnieĹź polegać na zachęcaniu uĹźytkownikĂłw do świadomego informowania znajomych o danym produkcie, usłudze. Do stosowanych metod naleĹźy umieszczanie odpowiednich skryptĂłw w serwisach internetowych, konkursy „poleceniowe” lub rabaty itp.

ZbliĹźają się święta. Mimo to praca szkoleniowo rozwojowa w pełni. Nie tylko codziennie doświadcza się czegoś nowego i rozwija się nowe moĹźliwości, ale takĹźe poznaje nowe sposoby myślenia. A jeśli o nich mowa: Wczoraj miałem spotkanie z jednym z moich nowych klientĂłw. Zaczęliśmy pracować nad wizerunkiem. Określiliśmy obszary do zmiany:

- spĂłjność pomiędzy ciałem a głosem

- poprawne i skutecznie wypowiadane komunikaty

- umiejętność robienia pozytywnego wrażenia

- panowanie nad emocjami

- większa umiejętność przekonywania innych

Nie będę opowiadał szczegółowo całego procesu jaki zaszedł, bo szanuję wolę nie podawania informacji o tym, co się dzieje na spotkaniach. Pragnę jednak zwrĂłcić Ci uwagę na słowa, jakich uĹźywasz komunikując się z innymi. MoĹźe bywa tak, Ĺźe chcesz kogoś do czegoś przekonać. Myślisz o podwyĹźce, nowych zadaniach lub innych obowiązkach domowych. Obojętnie co to jest, moĹźesz zauwaĹźyć, Ĺźe druga strona rozumie to często trochę inaczej. Jest to najczęściej spowodowane tym, Ĺźe nie dobieramy właściwie słów. MoĹźesz powiedzieć:

„Słuchaj, rozumiem, Ĺźe organizacja zleca nam róşne zadania, natomiast myślałem sobie, czy moĹźemy w końcu dostać jakieś strategiczne zadanie, ktĂłrym się wykaĹźemy. Chcemy współtworzyć firmę, mamy do tego istotną wiedzę i niezbędne doświadczenie.”

No i mamy takiego rodzaju komunikat. Piękny prawda? Jednak jakĹźe agresywny. Dlaczego?

Z punktu widzenia szefa, ktoś musi przecieĹź wykonywać zlecone zadania, więc jeśli ktoś do niego przychodzi i chce, by jego zadania się zmieniły moĹźe być postrzegany jako partner sprawiający zamieszanie.

Pierwszym obszarem jaki musimy pozyskać w kontakcie z partnerem jest zainteresowanie. Nie zrobimy tego jeśli poczuje się on zagroĹźony. Czyli w tym przypadku istnieje obawa, buntu i nie wykonywania dotychczasowych zadań. No dobrze, to moĹźe zmieńmy zdanie na nie buntownicze. Czyli pochwalmy to co do tej pory robiliśmy.

„Słuchaj, ostatnio słyszałem bardzo wiele dobrego o naszej pracy i wiem, Ĺźe jest ona potrzebna wielu działom, natomiast myślałem sobie czy moĹźemy w końcu dostać jakieś strategiczne zadanie, ktĂłrym się wykaĹźemy. Chcemy współtworzyć firmę, mamy do tego istotną wiedzę i niezbędne doświadczenie.”

Niby dobrze. Na początku jest pochwała, ale później jest słowo „natomiast” i ono zaczyna wszystko psuć. Osoba ktĂłra to usłyszy pomyśli sobie, Ĺźe pierwsza część zdania jest nieszczera. Co więc moĹźna zrobić? Z punktu widzenia szefa jest waĹźne, by ktoś daną pracę wykonał. MoĹźemy więc zaproponować:

„Słuchaj, ostatnio słyszałem bardzo wiele dobrego o naszej pracy i wiem, Ĺźe jest ona potrzebna wielu działom i bardzo się z tego ciesze. Myślałem sobie teĹź o tym, czy byłoby fajnie gdybyśmy wykorzystali naszą wiedzę i doświadczenie do tego, by zrealizować jakieś strategiczne projekty dla firmy? Co o tym sądzisz?”

No to jest zdecydowanie lepiej. Jednak uwaga na słowo – strategiczne – moĹźe to oznaczać, Ĺźe to co do tej pory robisz nie jest strategiczne. A to nie jest dobry punkt wyjścia. informacja dla szefa, Ĺźe chcesz lub cały dział chce robić coś innego. Więc moĹźe lepiej powiedzieć coś takiego:

„Słuchaj, ostatnio słyszałem bardzo wiele dobrego o naszej pracy i wiem, Ĺźe jest ona potrzebna wielu działom i bardzo się z tego ciesze. Myślałem sobie teĹź o tym, czy byłoby fajnie gdybyśmy wykorzystali naszą wiedzę i doświadczenie do tego, by niewielkim nakładem sił zrealizować jakieś projekty, ktĂłre spowodują większą dynamikę rozwoju firmy? Co o tym sądzisz?”

Jest to zdecydowanie najlepszy komunikat. Mamy tu do czynienia nie tylko z pochwaleniem tego co do tej pory zostało zrobione – nasz rozmĂłwca czuje się bezpiecznie, ale takĹźe poprzez słowa – niewielkim nakładem sił – wiemy, Ĺźe nie będzie to pochłaniało wiele energii i spowoduje jeszcze większą dynamikę rozwoju firmy – więc jeśli się to uda, to nasz rozmĂłwca takĹźe na tym skorzysta :) – czyĹź to nie jest proste :) Pomyśl więc teraz o tym, jakie Ty tworzysz komunikaty.

Wiele osĂłb prosi, bym powiedział kilka słów o sobie. W takim razie chcąc w jednym miejscu przedstawić najwaĹźniejsze informacje, ktĂłre mnie dotyczą, mogę odesłać wszystkich na moją stronę.

Kliknij więc na Daniel Bordman

Ze względu na coraz większe zapotrzebowanie, do mojego zespołu dołączyły osoby, ktĂłre specjalizują się w stylizacji sylwetki. JuĹź niedługo będzie moĹźna zapoznać się z ich pracą i propozycjami.

Wczoraj usłyszałem od jednej osoby stwierdzenie, Ĺźe inwestowanie w rozwĂłj to strata czasu, bo i tak niczego nie moĹźna się nauczyć.

Zaciekawiła mnie ta opinia, gdyż nie wiedziałem, co spowodowało takie podejście do rozwoju.

Okazało się, Ĺźe to wszystko przez ZA DOBRE szkolenia. Czemu za dobre? Bo przeładowane wiedzą. My, jako klienci, często wybieramy szkolenie, gdzie jest duĹźo materiału – jest to często błąd. W efekcie, po powrocie z takiego warsztatu, wie się duĹźo, ale niczego się nie uĹźywa. Chyba nie o to w tym chodzi.

I właśnie stąd w tej osobie pojawiło się przekonanie, Ĺźe nie warto się rozwijać, bo po co tracić czas i pieniądze.

W moim odczuciu, najlepszym rozwiązaniem w tym przypadku jest prowadzenie/szkolenie indywidualne, bo jest rozłoĹźone w czasie i dopasowane do oczekiwań. ChociaĹź dobrze napisane szkolenia, w ktĂłrych część wiedzy teoretycznej jest zastąpiona zastąpiona ćwiczeniami praktycznymi, rĂłwnieĹź się świetnie sprawdzają.

Dlatego, przy przekazywaniu wiedzy nie jest najważniejsze zaprezentowanie 50 różnych technikach, które działają, ale warto skupić się tylko na kilku, tak by szybko zacząć ich używać.

Jeśli klient chce zmienić wszystko od razu, to tak naprawdę nie zmienia nic, chociaż BARDZO CHCE!

Dlaczego tak się dzieje? To proste. Przeładowanie wiedzą nie sprawi, że będziemy się nią posługiwać na co dzień. Warto, więc wykorzystywać zasadę drobnych kroków.

Co zrobić? Określ dokładnie, co chcesz zmienić, a następnie w drobnych krokach (etapami) zacznij wprowadzać tę wiedzę w Ĺźycie.

Np. chcę stać się osobą, która jest bardziej lubiana przez innych, dzięki temu będzie mi łatwiej zdobywać ich uznanie, które przełoży się na np. lepsze kontrakty.

1. Poprawić kontakt wzrokowy
2. Wyeliminować napięcia na twarzy i ciele, ktĂłre osłabiają mĂłj wizerunek i sprawiają, Ĺźe inni mają mylne wraĹźenie mojej osoby
3. Wzmocnić postawę ciała
4. Zarządzać potencjałem, ktĂłry posiadam (być bardziej lub mniej ekstrawertyczny) w oparciu o oczekiwania społeczeństwa. Dzięki temu będzie łatwiej nawiązywać kontakty i osiągać wyznaczone cele.
5. …i tak dalej

Jeśli chce się zrobić wszystko jednocześnie, efekty będą marne. Jednak pracując krok po kroku wdrażając zmiany, efekt będzie naprawdę zadowalający.

Ta zasada działa nie tylko przy wizerunku, dlatego jeśli cokolwiek zmieniasz. Zmieniaj etapami.

Wczoraj, w ramach Akademii Umiejętności, poprowadziłem warsztat pt. „Umiejętności aktorskie w biznesie.”

Oczywiście zawsze prowadząc tego typu warsztaty, mam niedosyt, bo chciałoby się zrobić i nauczyć jeszcze więcej rzeczy niĹź się zrobiło, jednak ograniczenia czasowe na to nie pozwalają, ale stanowią pewne wyzwania.

Nie mĂłwiąc o tym, Ĺźe kaĹźdy z 50 uczestnikĂłw ma inną wiedzę i inne oczekiwania i to co dla jednego jest czymś nowym, dla drugiego jest czymś oczywistym. Do czego zmierzam.

Chce się skupić na Ewie, uczestniczce owego szkolenia. Jednym z zadań było wyjście na środek i zaprezentowanie się. Owa dziewczyna została dość słabo oceniona przez grupę pod względem siły głosu, samego wyjścia na środek sali i elementu autoprezentacji..

Bardzo zainteresowała mnie ta osoba, poniewaĹź dostrzegłem w niej olbrzymi potencjał zmiany. Wystarczyłoby, Ĺźeby chciała trochę popracować, by moĹźna było dostrzec naprawdę dużą róşnicę.

Zaproponowałem jej wspĂłlną pracę. Zgodziła się i zaczęliśmy metamorfozę.

Zmieniliśmy krok, jej postawę, tempo wejścia na środek. Poprawiłem sposĂłb stania oraz kontakt wzrokowy i nagle, gdy to wszystko zrobiła, jej głos stał się pewniejszy i silniejszy, a ona sama nagle stała się bardziej odwaĹźna. Z małej przestraszonej Ewci zobaczyliśmy Ewę, ktĂłra jest konkretna, wie czego chce i konsekwentnie dąży do celu. Takie sprawiała wraĹźenie – a to wszystko w niecałe 10 min.

Pewnie zaraz pojawi się pytanie na ile jest to trwała zmiana, a ile z tego to tylko „umiejętności aktorskie”. OdpowiedĹş jest prosta. Jeśli zrobi się to tylko raz, i zapomni o wszystkich uwagach, to zmiana nie będzie trwała. Jeśli zaś będzie myślała o elementach, ktĂłre poprawiłem, to daję na to 100% gwarancji. Po jakimś czasie przejdzie z poziomu świadomej kompetencji na poziom nieświadomej kompetencji i wyćwiczone zachowanie stanie się naturalne.

Dlatego kreowanie wizerunku i zmiana swoich postaw, to praca, ktĂłrą musimy wykonać sami. Zadaniem prowadzącego jest tylko pokazanie drogi i wspĂłlna podróş tym szlakiem, nie zaś noszenie za klienta plecaka i zmaganie się z przeciwnościami losu. Dlatego jeśli ktoś sądzi, Ĺźe ja czy inny trener jest w stanie za niego coś zrobić, to się grubo myli.

Pytanie do Ciebie, od kiedy zaczynasz regularne ćwiczenia?

Zapytał mnie dzisiaj jeden z moich znajomych. I te pytanie zainspirowało mnie do tego, by faktycznie się zastanowić skąd czerpię energię i entuzjazm.

OdpowiedĹş z pewnością nie jest prosta, dlatego sprĂłbujmy to ustrukturyzować:

1. Jedną z moich głównych zasad jest robienie czegoś tylko dla siebie. Dzięki temu, kaĹźdy dzień moĹźe być na swĂłj sposĂłb wyjątkowy. Czy zapisze się na jakiś interesujący, czy kupie moje ulubione wafelki, jest to nagroda dla mnie i tylko dla mnie.
2. Z kaĹźdym dniem uczę się czegoś nowego. A jeśli mi nie wychodzi, to znak, Ĺźe następnym razem nie powinienem tak postępować. I tyle – po co skupiać się na przeszłości, skoro moĹźna potrzeć w przyszłość.
3. Ruch to zdrowie, a jeśli brakuje czasu lub chęci, to pamiętam Ĺźe taniec to teĹź forma ruchu. W połączeniu z rewelacyjną, energetyzującą muzyką działa cuda.
4. Muzyka. MoĹźe wprowadzić Cię w stan depresji lub dać niesamowitego kapa. Pomyśl, jak fajnie usłyszeć rano optymistyczna piosenkę. Ja uwielbiam – Radość o poranku.
5. Praca, ktĂłra sprawia satysfakcję. Jeśli nienawidzisz swojej pracy – zmień ją. Z pewnością będziesz bardziej efektywny, jeśli będziesz robił to co kochasz.
6. Pracuj za pieniądze, a nie dla pieniędzy. Jaka jest róşnica? Masz wtedy wewnętrzną olbrzymią swobodę. Kiedyś jednak z duĹźych firm prĂłbowała wynegocjować kontrakt na „duĹźe” pieniądze. Był on bardzo atrakcyjny, ale głównie dla nich, ja musiałbym szuka oszczędności w obniĹźeniu jakości. Mimo Ĺźe zarobiłbym, to w duĹźej perspektywie bym stracił, bo poniĹźej pewnego standardu się nie schodzi.
7. Jak na tej liście nie moĹźe się pojawić ktoś bliski? Byłoby to niewybaczalne. PrzecieĹź nie pracuje się tylko dla siebie, ale po to by cieszyć się tym z kimś innym.
8. Przyjaciele, rodzina, znajomi. To oni nas inspirują, wysłuchują, doradzają. Warto poświęcać im czas.
9. Uśmiech – jak się uśmiechasz, ludzie to odwzajemniają i wszystkim jest milej.
10. Realizowanie marzeń. One są po to, by je spełniać. Przełamujmy ograniczenia i działajmy.
11. Raz na jakiś czas, zrĂłb coś szalonego. Coś, co jest inne, niestandardowe. Ja uwielbiam jeĹşdzić stopem. Przejechanie kilku, czy kilkunastu tysięcy kilometrĂłw, daje niesamowitą pewność siebie. Pamiętam, jak kilka lat temu, gdy dojechałem do Hiszpanii i spojrzałem na mapę, widząc tę odległość, powiedziałem: „Zrobiłem to”. Nie dość, Ĺźe spełniłem marzenie, pojechać do Hiszpanii właśnie stopem, to poczułem, Ĺźe jeśli tego dokonałem, to nie ma rzeczy niemoĹźliwych. Później wszystkie inne kraje i wydarzenia to był pryszcz.
12. Ponadto twierdzę, Ĺźe wystarczy się wyciszyć, by energia sama Nas „ładowała”.
a) Pobyt na łonie natury, to jest właśnie to!
b) Lub przeniesienie fragmentu natury do domu, stworzenie miejsca w ktĂłrym się wypoczywa.

Jestem ciekaw, w jaki sposĂłb Wy, zdobywacie energię i entuzjazm do Ĺźycia. MoĹźesz zostawić swĂłj komentarz, klikając na Odpowiedz.

KrĂłtko i moĹźe trochę refleksyjnie.

Rozmawiałem dzisiaj z człowiekiem, ktĂłry pomaga innym pozbywać się swoich problemĂłw, robiąc masaĹźe lecznicze.  Opowiadał mi o tym, Ĺźe nie wie, jaką drogę rozwoju ma wybrać. Nie wie, co chce robić i boi się, Ĺźe moĹźe Ĺşle wybrać. Chce się dowiedzieć, co powinien zrobić.

Nie będę pisał o tym, jakie jest rozwiązanie, bo dla kaĹźdego jest inne. To pytanie uświadomiło mi coś innego.

Doszliśmy do wniosku, Ĺźe osoby, ktĂłre pomagają innym, muszą takĹźe „egoistyczni” i czasem dawać sobie pomĂłc. Pomagając innym, czasami zapominamy o sobie. Bo nie chodzi o to, by szewc bez butĂłw chodził.

Mając coraz mniej czasu na pisanie także tu, na blogu. Postanowiłem poczynić publiczną deklarację. A jak badania dowodzą, jest to skuteczna metoda na dotrzymanie danego słowa.

A co mam obiecać? To, Ĺźe w końcu zabiorę się za pisanie książki dotyczącej budowania wizerunku poprzez głos. Materiałów i doświadczeń jest coraz więcej, trzeba więc ostro ruszyć. Dlatego proszę Was – upominajcie się i pytajcie, jak się sprawy mają. Z pewnością zmotywuje mnie to do pisania. Będziecie moim sumieniem :)

Określenie czasu:
I rozdział do końca marca 2007

Weryfikacja:
Fragmenty pojawią się na blogu.

Ocena:
Ilość i jakość komentarzy.

A teraz do dzieła.